Coś z netu...

Szukając imion w poezji natrafiłam na swoje- spodobało mi się, toteż postanowiłam udostępnić na blogu...
a jednocześnie podziękować za życzenia, którymi mnie obdarzyliście tu, na blogu a także w meilach i poprzez pocztę ;) ;) ;)

Pablo Neruda- "Imiona"

Ach, Jadwigo, jakie piękne imię
nosisz, kobieto o błękitnym sercu:
to królewskie imię,
które powoli zeszło do kuchni
i już nie wróciło do pałaców.
Jadwiga
jest tak uplecione z sylab
jak czosnku warkocze
zwisające u stropu.
Jeżeli patrzymy na Twoje imię w nocy
- uwaga! – lśni się
niczym korona wśród popiołu,
niczym żar zielony
ukryty w czasie.

z tomu „Morze i dzwony”, 1973
tłum. Jan Zych
 
Cudownej soboty- ciepłej i słonecznej :) 
Jadwiga

Popularne posty

1760/ Anioł i... przyjaciele

1758/ Ogród dzieciństwa...

1766/ Owocne spotkanie...